Kun je iets vertellen over jezelf en hoe je bij de moestuinvereniging terecht bent gekomen?
In mijn jeugd hadden we thuis een grote moestuin. Je kunt zeggen dat het me met de paplepel is ingegoten.
Nu woon ik in Lunetten met mijn man John en heb ik twee dochters en inmiddels kleinkinderen.
De Groene Lunet kwam in beeld via mijn buurvrouw Ingrid, die daar een tuin heeft. Ik begon haar te helpen, meldde me aan voor de wachtlijst en inmiddels heb ik al vijf jaar een eigen tuin.
Welke ervaring neem je mee in de nieuwe rol van voorzitter?
Ik heb veel ervaring als leidinggevende in de geestelijke gezondheidszorg. Die ervaring helpt mij ook binnen de vereniging, al is die gelukkig een stuk kleinschaliger en eenvoudiger.
Welke sfeer vind je belangrijk binnen de vereniging?
Ik vind het belangrijk dat iedereen hier kan tuinieren op zijn of haar eigen manier, binnen de kaders van Natuurlijk Tuinieren en onze huisregels. Of je nu komt voor een rijke oogst, voor rust en bezinning, of voor contact met anderen — het mag allemaal naast elkaar bestaan.
Het fijnste is dat mensen zich welkom voelen in een warme, vriendelijke sfeer waarin we elkaar iets gunnen.
Zijn er plannen of ideeën waar je enthousiast over bent?
Ik vind het leuk dat de poort wordt geschilderd, waardoor het complex minder anoniem wordt.
Welke activiteiten zou je graag met de leden organiseren?
Ik geloof vooral in activiteiten waar mensen samen iets doen en waar iedereen zich bij betrokken voelt. Het is mooi om te zien hoe snel tuinders bereid zijn om te helpen als er iets georganiseerd wordt. Dat zie je bijvoorbeeld bij de plantjesmarkt, het oogstfeest en de tuinbeurten — daar ontstaat vanzelf saamhorigheid.
Met de komst van nieuwe leden kunnen de wensen rond activiteiten veranderen. Als bestuur is het belangrijk om daarnaar te luisteren en te kijken wat mogelijk is.